Ένας έφηβος αποφεύγει να έχει σχέσεις με τον παππού του, καθώς επηρεάζεται από τους συνομηλίκους του. Κάποια στιγμή, βέβαια, είναι αργά, καθώς ο παππούς φεύγει από τη ζωή. 

Πώς συνδέεται η Οδύσσεια με τη σύγχρονη εποχή; Ποιες συμβουλές θα μας έδινε ο Οδυσσέας, αν τον συναντούσαμε σήμερα, για όλα αυτά τα προβλήματα που απασχολούν τους νέους και την κοινωνία, όπως είναι ο εκφοβισμός, τα ναρκωτικά, η εξάρτηση από το διαδίκτυο, το άγχος των εξετάσεων και το προσφυγικό πρόβλημα; 

Η μαθητική ταινία είναι αποτέλεσμα μιας συλλογικής προσπάθειας μαθητών και εκπαιδευτικών, που κλήθηκαν να εξερευνήσουν πώς οι αποφάσεις μας – συνειδητές ή ασυνείδητες, αυτόνομες ή επιβεβλημένες – μπορούν να καθορίσουν όχι μόνο την προσωπική μας πορεία αλλά και την πορεία των ανθρώπων γύρω μας. Ο άνθρωπος σε δύσκολες ιστορικά περιόδους καλείται να πάρει αποφάσεις και να επιλέξει την «πλευρά της ιστορίας» στην οποία θα βρεθεί ή έρχεται η στιγμή που θα αποφασίσει με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει. Ο ήρωας της ταινίας ανατρέχει στο παρελθόν, ατομικό και συλλογικό, ανασύροντας μνήμες της κατοχικής Θεσσαλονίκης και μιας μαύρης σελίδας της ιστορίας της πόλης μας, του αφανισμού της εβραϊκής κοινότητας της Θεσσαλονίκης, έρχεται αντιμέτωπος με τις επιλογές του, παλεύει με τη συνείδησή του και αναζητά να λυτρωθεί από τις ενοχές του. Σε μια εποχή κρίσης, η ουδετερότητα δεν είναι επιλογή. Σε περιόδους κρίσης, οι ανθρώπινες σχέσεις δοκιμάζονται. Φίλοι, συγγενείς, γείτονες μπορεί να επιλέξουν διαφορετικούς δρόμους. Η ιστορία δεν είναι ποτέ καθαρή: οι «καλοί» και οι «κακοί» δεν μοιράζονται ισόποσα. Υπάρχουν άνθρωποι που προδίδουν για να σωθούν και άνθρωποι που σιωπούν, για να μην προδώσουν. Ο αντίλογος είναι σκληρός αλλά αναγκαίος: μπορούμε να απαιτούμε από όλους ηρωισμό; Η ταινία επιδιώκει να φέρει τον θεατή αντιμέτωπο με αυτά τα ερωτήματα που αφορούν την ευθύνη, την ελευθερία βούλησης και την επιρροή κοινωνικών, ηθικών ή ψυχολογικών παραγόντων στις πράξεις μας. 

 Η ηρωίδα, με αφορμή το θέμα του ντετερμινισμού και του ιντερτεμινισμού στην ενότητα της Ηθικής στο μάθημα της Φιλοσοφίας, προβληματίζεται κατά πόσο είμαστε ελεύθεροι/ες στις επιλογές μας ή είμαστε τελικά πιόνια σε σκακιέρα  που υποτάσσονται στα «θέλω» και τα «πρέπει» των άλλων. Το ερώτημα  ελεύθερη βούληση, ευθύνη, ετερονομία, αυτονομία, παραμένει αναπάντητο. 

Η ταινία πραγματεύεται την φαυλότητα της βίας και τα αδιέξοδα στις διαπροσωπικές σχέσεις.  Σε έναν αέναο κύκλο, το θύμα μετατρέπεται σε θύτη, εγκλωβισμένο σε ανασφάλειες και στερεότυπα ενός σεξιστικού και φαλλοκρατικού κόσμου.  Αναδεικνύοντας τη σκοτεινή πλευρά των ανθρώπων… Homo Homini Lupus.  

Ταινία για την ενδοοικογενειακή και την έμφυλη καταπίεση. Η Αναστασία, μια 20χρονη κοπέλα, περιθάλπει τον βαριά άρρωστο πατέρα της. Η σχέση τους μοιάζει να έχει “αγκάθια” από το παρελθόν, όμως το καθήκον της κόρης να φροντίζει τον ανήμπορο πατέρα υπερισχύει έναντι όποιας άλλης επιθυμίας. Η συνάντηση με μία άγνωστη κοπέλα, τη Λυδία, σε ένα μπαρ, τους αποκαλύπτει ότι υπάρχουν πολλά κοινά στη ζωή που βιώνουν. Και οι δύο άλλωστε έχουν την ανάγκη να κάνουν μια νέα αρχή. Τα εμπόδια είναι πολλά όμως… 

Στον απόηχο του Πελοποννησιακού πολέμου, ένας απλός αγρότης βρίσκεται μπροστά σε ένα βαθύ δίλημμα: να εγκαταλείψει τη γη του για τη δόξα του πολέμου ή να παραμείνει πιστός στη ζωή που καλλιεργεί. Όταν οι προσωποποιημένοι Θεοί του Πολέμου τον καλούν να πολεμήσει, μια μικρή Φωνή της Αυτονομίας τον οδηγεί να αναζητήσει τη δική του ελεύθερη επιλογή ανάμεσα στην καταστροφή και τη δημιουργία.

Είμαστε οι επιλογές μας. Διαφορετικοί άνθρωποι καλούνται να πάρουν μικρές ή μεγάλες αποφάσεις, να επιλέξουν το ποιοι είναι αλλά και το ποιον δρόμο θ’ ακολουθήσουν. Με τόλμη και θάρρος θα ακούσουν τη βαθιά επιθυμία τους και θα βροντοφωνάξουν «ALMA LIBRE».

• 1ο ΓΕΛ Συκεών: “Η επιλογή που δεν έκανα” (2’44”)

Σε έναν σχολικό διάδρομο όπου όλοι κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση, ένας μαθητής σταματά. Μια φαινομενικά μικρή στιγμή γίνεται αφορμή για μια εσωτερική σύγκρουση ανάμεσα σε αυτό που περιμένουν οι άλλοι και σε αυτό που πραγματικά θέλει ο ίδιος. Μέσα από εικόνες, σιωπές και παράλληλες εκδοχές του εαυτού του, η ταινία εξερευνά τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στην πίεση της ομάδας και στην προσωπική επιλογή. Κάποιες φορές το πιο δύσκολο δεν είναι να αποφασίσεις. Είναι να σταματήσεις για λίγο και να ρωτήσεις τον εαυτό σου προς ποια κατεύθυνση θέλεις πραγματικά να πας.